گاهی شاعر برای دلش می نویسد

 

 

تانیگوچی بوسون ( 1783-1715 ) ، هفتاد و یک سال بعد از مرگ باشو متولد می شود . اطلاعات زیادی ژاپنی ها از این شاعر و نقاش ندارند ، فقط او را از روی شعر هایش می شناسند.

بوسون دنیا را از دید نقاشی به آن می نگریست ، شعر هایش تصویر های زنده ای از طبیعت بیرونی و طبیعت درونی است .بیشتر شعر های او یک تابلو است ،

 

 

شعری جواب شعرم

بانوی من ، نفرست !

بهار به آخر می رسد .

 

 

شکوفه ریزان گیلاس

و معبدی ، میان در خت ها

همین !

 

باران بهاری

در درشکه با اویم

پچ پچان دلبرم

یونجه های زرد شکوفان

باخترش غروب

خاورش مهتاب

 

می بینید به چه زیبایی وسعت این دشت دل انگیز را بوشون تصویر کرده است ؟ 

/ 18 نظر / 43 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مسیح

سلام آرش جان منظر خوبی را انتخاب کرده ای ، اما هایکو دانسته ها و اطلاعات شاعر نیست بلکه شاعر باید نشان دهد و مخاطب خودش بفهمد آن جا چه خبر است.شاعر نباید حرف بزند و چیزی را القا کند و قضاوت کند .پس من هایکوی تو را اینطوری می نویسم : دانه های درشت برف ردای زنی یک پتو است ،کنج دیوار سیگار می کشد !

آرش طالبیان

سلام عمو چقدر زیبا گفتی. واقعا مرحبا باشه دارم جزوه ها رو میخونم کم کم اشتباهاتم کم تر میشه قول میدم یه باره دیگه هم میگم خیلی ناز گفتین عمو

آرش طالبیان

سلام عمو غازی قهوه ای در کنار برکه و غاز سفید سرشار از سرور در عمق دریاچه استخوان ها بسیار است .

مسیح

سلام سعی کن زیاد نگویی ، کمتر در شعر حرف بزنی و بیشتر نشان دهی تا بگویی من جای تو بودم می گفتم: یکی غاز بر کنارهء برکه یکی میان آب ماه بین شان می لرزد ! موفق باشی

سمانه

چقدر زیبا بود یونجه های زرد درود بر بوشون و شما[گل]

لی لی

گاهی برخی از ترجمه های هایکو از زبان فرانسه به فارسی که خودم ترجمه کرده م رو در این کاتگوری می ذارم .. خوشحال می شم نظرتون رو در این مورد بخونم. البته بیشتر هایکوی بزرگان هایکوست که از فرانسه به فارسی ترجمه می کنم و برخی هم از نامداران هایکوی معاصر فرانسه ... این توضیح رو دادم چون با اینکه اسم سراینده رو زیر کار می نویسم دوستان فکر می کنند هایکوهای خودم هست! با اینحال منتظر نقد و نظر تون هستم.