<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Medicine Mountain Woman 

                              ژاله

        هرگزبه فکرم نرسیده بود

        که خنده شقایق با صبح چه ربطی دارد

        خوب معلوم است

        سلام و علیکی داشتیم

        اما تو گوئی رهگذری

        در ازدحام جیک جیک گنجشک ها

        نیم نگاهی هم به اقاقی نداشت

        باز که طعنه میزنی

        گفتم که ،

        گاهی ، حتی ژاله ای بر برگی خشک

        میتواندکف بین رویاهای من و تو باشد

        فقط حواسمان باشد

        صبح که رفت

        برگ می ماند و نقطه ای از رویائی که سوخت

        می دانم ، می دانم

        مدتی است که می دانم

        گل ماهور

        از پس زخمه های بیقرار و نغمه جانسوز تار

        به نسیم خنده می زند.

 

/ 6 نظر / 4 بازدید
ژاله

خدا يا چه سخت می شود از تنگنای محبت عبور کرد /ممنون که سر زدی /

Zohreh

Salam , man kheli in shere shoma ra dost daram. besiar ghashang eee

تارا

مسيح عزيز نوشته هايت زيبا هستند وگويا می گويند آنچه از دل برآيد لاجرم بردل نشيند

تارا

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم يادمان باشد اگر اين دلمان بي کس شد طلب مهر ز هر چشم خماري نکنيم يادمان باشد که دگر ليلي و مجنوني نيست به چه قيمت دلمان بهر کسي چاک کنيم يادمان باشد که در اين بحردو رنگي و رياگر حتي طلب آب ز دريا نکنيم يادمان باشد اگر از پس هر شب روزيست گر آن روز پي قلب سياهي نرويم ولي آخر تو بگو با دل عاشق چه کنم؟ ياد من هست طلب عشق ز هر کس نکنم گو تو آخر که نه انصاف و نه عدل است و نه داد دل ديوانه من بهر که افتاده به خاک