49272_wallpaper280.jpg

 

 

        من از همان دم که هوا می گرفت<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

        می دانستم که این کوچه

        تا خلوت نسیم پر خواهد شد

        و تنها یک پنجره باز می ماند

 

        من اصلا کاری به کار باران نداشتم

        برگ های مردد داشتند خداحافظی می کردند

        آب پشت پایشان می ریخت

        آینه وقرآن مجید می بوسیدند

 

        نه اینکه عجله ای نداشتم

        آب از سر طاقت ام گذشته بود

        هیچ کافری نکشید

        آن بی قراری که در گلدان آن پنجره

        در هزار خواب کاشتم

 

        من می روم

        کجا؟     به بغضم مربوط است

        شب یلدا باز می گردم

 

/ 4 نظر / 6 بازدید
bibinaz

آقا شما اشعارتون حرف نداره... ما که بلد نيستيم شعر بگيم بجاش شر و ور مينويسيم. عکس هاتون هم که خيلی قشنگه ... به من هم سر بزن.. موفق باشی !!!

farzaneh

مقصدت هر جا که باشه هر جای دنيا که باشی به سلامت باشی

مجید

سلام آقا مسيح گل.خيلی وقته از هم بی خبريم اميدوارم از ما هم خبری بگيريد.

atefeh

من هم ميروم... به ناکجا آبادی که دست کسی دستهای روحم را لمس نکند.جايی که باران روحم را بشويد..جايی که غمهايم مثل برگها از من جدا شوند!