<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 PacificMoonlight.jpg

 

             دیگر از من

             حرفی از شعر و ترانه نخواهید شنید

             رویاهایم را بر می دارم

             می روم رو به دریا می نشینم

             ببینم ماهی ها چه خوابی دیده اند

             برای تور و قایق و صیاد و ماه و شب

 

             تا کی باید حرف موج و تاب و دلهره را

             با گوشِ خاموشِ دریا ندیدگان

             قافیه به قافیه

             با وزن لکنت

             گریه کنم ؟

 

             این روز ها

             آب از سر آینه و خواب گذشته است

             کلمه ها را باید که فراموش کرد

             شیون هم آغوشی موج وصخره

             بهترین شعر شیدائی است

 

             همان جا می مانم

             تا وقت صحبت با بید

             تا وقت حوصله گیس بلند شب

             تا وقت برگشتن

             برگشتن صیادان با تور های خالی

             و خنده ماهی ها

 

/ 9 نظر / 9 بازدید
** علیرضا **

اي كاش هميشه باران ببارد. تا در سايه ي چتر تو با صداي نوازش باران به خواب روم. چه خواب شيريني! (( با سلام / خوشحالم ميكني سري بهم بزني و با قلب مهربونت يادگاري برام بزاري ))

nazanin

دیدن روی گل و سیر چمن نیست بهار بخدا بی رخ معشوق گناه است گناه! ان بهارست که بعد از شب جانسوز فراق به هم امیزد ناگه دو تنم دونگاه! منم آپم خوشحال می شم به دیدنم بیای ..

بانوی شعر

می سوزم به تاوان عشقم ... بی شک اين آخرين هيزمی است که آتشم را شعله ور می کند ...

عاطفه

مسيح جان... جدی که نگفتی؟ حرف از رفتن که نزدی؟ ها؟!!! تحمل اين يکی خيلی سخت است..نگو...

ري را

يادت نرود...در چمدان روياهايت شالي از رنگين كمان هم بگذار...ميگويند در حوالي دريا خنكاي نسيم و بوي باران است....سبدي هم اگر توانستي ازخواب ماهيها پركن به يادگار...اينجا دوباره خواب ازچشم روياهايمان ربوده اند....

عاطفه

دوباره سلام. از تعريفت ممنونم..اونقدرها هم تعريفی نبود..ولی نوشته ی خودم بود... خوشحالم که من اشتباه کردم..طاقت دلتنگی ممکن است..اما رفتنت نه..اصلا..به شدت به نوشته هايت عادت کرده ام دوست عزيز.

ژاله

گل و کوزه گلی در آن کوزه ی ترک خورده نبود گل ها همه در آن کوزه پر پر شدند آدم ها گل می خرند ، گل می دهند ، اما پر پر می کنند . وای چه قدر بی اهمیت هستند !! پس گل کو ؟! آن گل زیبا که در کوزه ی ما بود حتما به دنیای دیگری رفت به دنیای خوب ابدی .... سلام تکلیف من و ژاله چیه که به شعرهای شما معتاد شدیم ؟

بانوی شعر

آری مرا به آتش راهی نيست اما نمی دانم ... نمی دانم با رعد و برق دغدغه هايم چه بايد بکنم ؟؟؟ نمی دانم شايد خود را به دست آتش سپاردم ... شايد ...