JOURNEY_m.jpg
 

               از پس آن همه خشکسالی <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                آن همه شاخه های بی رویا

                نه پرنده ای

                نه گندم زار

                تو حاضری دعای باران بخوانیم ؟

                پس بیا برویم آن بالای بالا

                پشت پیراهن نور

                جائی نزدیک به سال های پر بوسه

                نشانی شوق و سوغاتی وگریه را بگیریم

                آسمان هم دل اش گرفته

                دنبال بهانه است

                بوی بوسه بشنود میبارد

                غروب که شد

                راه می افتیم

                نترس ، تنها نیستیم

                رویای شقایق های سوخته هم می آید

 

/ 7 نظر / 4 بازدید
دوستي آشنا

وبلاگتون خيلی حرف داره اميدوارم موفق باشی به من هم سر بزن

rira

سلام...دست خداوندگار شقايقها و آسمان باران هميشه همراه توست...به سلامت! فقط يادت باشد کوله بار خاطرات انتظار را هم با خودت ببر...دوباره در تب وتاب بی قراری لازمت ميشود...

zhaleh

سلام / خيلی قشنگ بود / اين دو سه روزه از بهترين روزهای زندگيم بود / با رويام زندگی کردم / به اميد رسيدن به تمام روياها /راستی به روزم /

Maryam Moghaddas

حال و هوای نوشته های تو هنوز تا کوچه باغ خلوت زیباترین خاطرات ميبردم. چه خوب با نقش قلم نگاره خيال انگيز عشق را به تصویر ميکشي ! درود بر تو...

سایه

سلام...واقعا خسته نباشید شعراتون حرف نداره....من شاعر نیستم ولی زیاد شعر می خونم . مدت ها بود با خوندن یه شعر انقدر تو حس نرفته بودم...می دونید شعراتون یه جوریه که با هر بار تکرار چیزای بیشتر و تازه تری میفهمی امیدوارم همیشه موفق باشید...اگه جسارت نباشه خیلی دوست دارم بدونم چند سالتونه؟