پنجره ای برای دلتنگیها

 

 

 

        غصه نخور   

 

 

                  پیدا شان می شود

                  جای دوری نمی روند

                  شاید رفته اند پیش گل بابونه

                  خودت را با کبوتر

                  با آسمان بی اسم علاقه

                  نمی دانم ، مثلا با خواب انار خسته

                  سکوت سنگ ، چیزی

                  یا هق هق ایوان و

                  آن دو سه پر های قیچی شده

                  سرگرم خرده ریزه های بغض

                  چشم به هم بزنی

                  رویا ها سر می رسند.

 

+نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٤/۱۱/۳٠ساعت٩:٤٥ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()