پنجره ای برای دلتنگیها

 

 

 

 

                                آی تو  !

                           تو که از آلاله های بی قرار

                           قرار گرفته ای

                           کجا ؟

                           به کجا این چنین می تازی

                           مگر نه اینکه غروب

                           فردا باز از پس ما خواهد آمد ؟

                           دمی بنشین

                           نه برای من

                           بخار خستگی را نمی بینی ؟

                           اسب ات در مه گم شده

 

+نوشته شده در شنبه ۱۳۸٤/۱۱/٢٩ساعت۱۱:۱٧ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()