پنجره ای برای دلتنگیها

 

زندگی را "زندگی " کنیم

چه شعر ها که  تقریر کردند

چه نفسهای رفته که از نیمه راه

                                              باز گرداندند

تا تبسمی بر لبهای کبود  جوانه زند

و این همه

               رسالتی موعود

                                       بر تقدس "بودن " بود

آی شاعر غریبه

  ای کولی وش

چه شد ترا

که بر چلیپائی چوبین

                              به شکل صلیب در آمدی

و قربانی شدی

                           تا شجاعت ایمان را فریاد کنی

اگر معنی شجاعت " قربانی " است

من از اسطوره های حماسی بیزارم

از او خواهم خواست که از صلیب پائین بیاید

و با هم زندگی  عادی را " زندگی " کنیم

 

از آسمان ها دست بکشیم

و زمین و " زمان " را لمس کنیم

حتی  کبوتری که نزدیک زمین پرواز می کند را

به دسته ای از عقابان تیز پرواز مفروشیم

و از پرستو های مهاجر بخواهیم تا

در  شهر ما  آشیان کنند

قربانی بس است

زندگی را " زندگی " کنیم

 

+نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٤/۱/٢۳ساعت٧:٢٤ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()