پنجره ای برای دلتنگیها

 

 

بوی بهار

اینجا سرور بر سر هر شاخه  در نوا

                                                        و تیرگی

                                                                          رنگ باخته از پائیز چهره ها

اینجا درو شود امید

                             که افشاندیم

                                                 گاه سردی که نبود حتی

                                                                  یکی پرنده ز سرما به شاخه ها

اینجا گل های سرخ

                                 موضوع دلتنگی ذلال پاکی ها ست

و من با دامنی پر از گل سرخ

می روم با بهار

نو عروسی که  می رسد از راه

 

+نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۳/۱٢/٢٠ساعت٩:٢۱ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()