پنجره ای برای دلتنگیها

 

 

 

 

 

 

یک بوته آفتابگردان

کاکلی زرد و

                  قامتی سبز

                                  سینه  دریا ئی

تک و تنها وسط جالیز

در فلق

          گمشده ای را می جست

چشمک سرخ  فلق

                           خنده بر صورت پر ژاله دمید

سرخ نارنجی در آئینه نشست

و به تعداد مژک های غمین

                                        برق صد خاطره

                                                              در پهنه آبی

                                                                               به هوا اوج گرفت

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۳/۱۱/۱٢ساعت٩:۳٧ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()