پنجره ای برای دلتنگیها

 

Medicine Mountain Woman 

                              ژاله

        هرگزبه فکرم نرسیده بود

        که خنده شقایق با صبح چه ربطی دارد

        خوب معلوم است

        سلام و علیکی داشتیم

        اما تو گوئی رهگذری

        در ازدحام جیک جیک گنجشک ها

        نیم نگاهی هم به اقاقی نداشت

        باز که طعنه میزنی

        گفتم که ،

        گاهی ، حتی ژاله ای بر برگی خشک

        میتواندکف بین رویاهای من و تو باشد

        فقط حواسمان باشد

        صبح که رفت

        برگ می ماند و نقطه ای از رویائی که سوخت

        می دانم ، می دانم

        مدتی است که می دانم

        گل ماهور

        از پس زخمه های بیقرار و نغمه جانسوز تار

        به نسیم خنده می زند.

 

+نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸٥/٢/۱۳ساعت٢:۳٤ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()