پنجره ای برای دلتنگیها

سه دانه تمشک

 

سه دانه تمشک ..

یکی ترش .. یکی شیرین

یکی افتاد .. برآب

 

+نوشته شده در شنبه ۱۳۸٧/٤/٢٩ساعت٧:۱٠ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()
چند هایکوی پارسی

 

   دهکده پیدا نیست

   اما آن سوتر ، قله برف پوش

   سرخ نارنجی است.

 

   زیرکنار و سوسوی فانوس

   گاهی صدای زنگوله ای

   سگ اما ، چشم از نی بر نمی دارد .

 

   از میان مه می آید

   هر از گاه شیهه اسبی و

    بوی تازه نان .

 

   همیشه با ماه می آید

   با سپیده می رود :

   این سگ بالای آن مزار .

 

 

   پشت طارمی  

   با تن پوش کودری

   گیلاس رسیده می چیند.

 

   تا سپیده بر دمید

   صدای باران فرو نشست

   لالایی اما ،  کی قرار می گیرد؟

 

   تو فان و خیز آب های بلند

   یک قایق حتی بر ساحل نیست :

   فانوس کلبه ها اما ، روشن است هنوز .

 

   سگ و اسب و سوار

   هر سه به مه فرو رفتند ،

   اینجا که این سگ زوزه می کشد .

+نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٧/٤/٢٥ساعت۱٠:٠٠ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()