پنجره ای برای دلتنگیها

چند هایکو در سبک و مود وابی - سابی

وابی و سابی چیست ؟

 این دو واژه ، نوعی مفهوم زیبائی شناسی در فرهنگ ژاپن است که زمینه های روشنی در عرفان ایرانی نیز از این دست پیدا می شود .

 اصولا سابی Sabi به معنی : چیز زنگار بسته که سالیان درازی از آن گذشته است ، مثل کلبه ای ویران ، مثل حوضی که روی دیواره های آن خزه بسته، معانی زیاد دیگری دارد مثل : تنهائی ، گوشه گیری ، نوعی فقر که می درخشد . در آئین چای که آئینی همه گیر در ژاپن است معمولا محل اجرای این آئین گوشه ای دنج و دور افتاده است ، کلبه بسیار ساده و حقیر و ظروف همه ظروف قدیمی است و دیوار های کلبه با تابلوهای ساده و زیبا دکور شده است. همه این شرایط آن حس سابی را زنده می کند .

 وابی Wabi  اما همان جمال است که شما در چهره عارف و درویشی می بینید که گوشه دنجی نشسته است و در یک فقر زیبا و متواضع هم این فقر را می نماید و هم زندگی می کند به سادگی آب روان در جویبارکی حقیر و زلال.

 آنچنان مفاهیم وابی و سابی به هم نزدیک هستند که این دو واژه امروزه با هم ادا می شوند وابی-سابی .

 

همین لباس های سنگ شور ، که در حالی که نو و تازه است مصنوعا سنگ شور شده اند تا گذر زمان را بر آن نقش کنند.این مد لباس همان زیبائی وابی- سابی را نشان می دهد. امروزه این سبک در هنر نقاشی ، در معماری ، گل آرائی ، شعر ، آرایش .. و دیگر زمینه های هنر بکار گرفته می شود.

 باشو ، ستاره شعر هایکو در ژاپن بیش از دیگر شاعران به این مفهوم نزدیک بود چون اینگونه زندگی می کرد ، زندگی عارفانه و لذا این مفهوم را در هایکو های زیادی که از او باقی مانده است بطور غریزی بکار گرفته است .

 

هایکو های امروز سعی کودکانه من است برای تمرین و تجربه این نوع نگاه کردن به اطراف و به زندگی ، شاید زیبا باشد.

  

میان بیشه زار خزانی

کلبه ای !

رد پائی نیست

 

 

 

 

 

 

انتظار تا به کی ؟

هنوز بر شاخه های برهنه

برگ زردی

نه به آسمان نگاهی

نه به شاخه ها لخت

فقط برگهای فر افتاده و عصایش !

 

 

سنگاب تابستانی

قطره قطره میچکد

برمنقار پرنده ای

 

  

 

 

 

هنوز ادامه دارد

پژواک رعد و ....

تولد گربه های خیس بر ایوان 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 این آخرین هایکو ، تمرینی است از تکنیک چهارمین ستاره هایکو در ژاپن : شیکی. 

شیکی کاملا رئالیست بود. همان چیزی را که میدید در شعر منعکس میکرد. اما مثل عکاس حرفه ای سوژه هائی را در واقعیت انتخاب میکرد که از زیبائی خاصی برخوردار بودند :‌

اوج می گیرند و

فرومی ریزند

موهای بلند آب افشان

  

+نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٦/٩/٦ساعت٤:٢۳ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()