پنجره ای برای دلتنگیها

چند هایکو

 


نان می پزد میان دشت
گاهی به سرانگشتی
طره از چهره می کشد !



رو به غروب و ..
جوزار بی انتهای پائیزی
بی حرفی ، وداع می کنیم !



هزار و یک شب
صدای مرغ حق
تکرار یک حرف است !

+نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸٦/۱۱/۱٥ساعت٦:٠۱ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()