پنجره ای برای دلتنگیها

چند هایکوی جدید

این روز ها مثل اینکه سکوت بهترین شعر است ، اما بغض را که نمیشود به سکوت دعوت کرد . باید چیزی گفت هر چند مختصر باشد . پس پناه بردم دوباره به هایکو



این سو ، نه حرفی ، نه صدائی
آن سو ، داسی سفید
بین ما فقط
یک پنجره است


رنگین کمان و باران
چلیپائی ساخته اند
بر قلب آفتاب


ایوان متروک
هر دم خالی میشود
از برگ های خزانی

+نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٥/۸/۳٠ساعت۱٢:۳٦ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()