پنجره ای برای دلتنگیها

 

                                                  

                     

همین که شب سنگین می شود                               

بیدار خوابی رویا ها سر می رسند

به نا مربوط ترین چیز ها می اندیشم                          

سایه دستی شکسته بر دیوار

دو سوراخ به شکل چشم

به درختی بریده

به گهواره و تابوت

قایق و قفس

قاب پنجره  و دار

و عصای موسی

بسیاری چیز ها را هم نمی شناسم

اما توپ و تیپا از همه آشناتر است

همه طاقباز خوابیده اند

و شبح قصاب ها که به دشنه می اندیشند

و بوی گوسفند تنفس می کنند

کوزه آبی هم دارند

همه چیز قندیل بسته

حتی ماه در حوض

امریه ای بر دیوار شب چسبیده

که کور ها هم نباید " هوا " را بکاوند

وپشت و رو کردن هر گونه رویا حرام است

با اینکه همه چیز ها را می بینم

اما نمی توانم به آن ها معنا بدهم

مثلا فرق دست با دستگیره را نمی فهمم

بر در و دیوار کودکان نقاشی می کنند

لب های دوخته بر صورتی افروخته و سرخ

بدون چشم

بدون گوش

که ربطی با توقف ممنوع ندارند

بر دیوارخیابانی یک طرفه

که به هیچ جا نمی رسد

با خطی شکسته و سیاه نوشته

 که برای اشتباه وقت زیاد است

پشیمانی هم سودی ندارد

 

+نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸٤/٥/۱٧ساعت٩:٢٦ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()