پنجره ای برای دلتنگیها

 

 

 

 

                                آی تو  !

                           تو که از آلاله های بی قرار

                           قرار گرفته ای

                           کجا ؟

                           به کجا این چنین می تازی

                           مگر نه اینکه غروب

                           فردا باز از پس ما خواهد آمد ؟

                           دمی بنشین

                           نه برای من

                           بخار خستگی را نمی بینی ؟

                           اسب ات در مه گم شده

 

+نوشته شده در شنبه ۱۳۸٤/۱۱/٢٩ساعت۱۱:۱٧ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()
 

 

               از پس آن همه خشکسالی

                آن همه شاخه های بی رویا

                نه پرنده ای

                نه گندم زار

                تو حاضری دعای باران بخوانیم ؟

                پس بیا برویم آن بالای بالا

                پشت پیراهن نور

                جائی نزدیک به سال های پر بوسه

                نشانی شوق و سوغاتی وگریه را بگیریم

                آسمان هم دل اش گرفته

                دنبال بهانه است

                بوی بوسه بشنود میبارد

                غروب که شد

                راه می افتیم

                نترس ، تنها نیستیم

                رویای شقایق های سوخته هم می آید

 

+نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٤/۱۱/٢۳ساعت٩:٢٠ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()