پنجره ای برای دلتنگیها

 

  

                    هیچ اتفاق خاصی نیفتاده بود

                    فقط شبی

                    در خواب آلاله های بیقرار

                    انگشت اشاره بر لب

                    انگار ستاره گم نامی را نشان ام داد

                    باور کنید

                    بوسیدن اش یک اتفاق ساده بود

                    بی دغدغه

                    بی سلام

                    بی کلامی آشنا از علاقه دوست ات دارم

                    مثل مکیدن یاس با لب پروانه

                    یک دم ، انگار که گفتم

                    بیا برویم در بهارخواب خاطره

                    رو به درگاه دریا

                    دل ام اینجا تنگ است

                    گیس باران را گرفت

                    و من تمام گریه هایم را دخیل بستم

 

+نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٤/۱۱/٢ساعت٧:٤٥ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()