پنجره ای برای دلتنگیها

 

قطعه شعری انگلیسی در سایت 321Greetings.com بود تحت نام مردانگی

 چیست ( The Strength Of Man ) ؟

متن بصورت زیر بود که بخشی از آن را به دست واژه های لطیف فارسی سپردم شاید گویای محتوی نسخه اصل باشد.

The Strength of a Man isn,t seen in the width of his shoulders.

It,s seen in the width of his arms that circle you.

The Strength of a Man isn,t in the deep tone of his Voice.

It,s in the gentle words he Whispers.

The Strength of a man isn,t in how hard he hits.

It,s in how tender he touches.

The Strength of a Man isn,t in the weight he can lift.

It,s in the burdens he can carry.

 

برگردان فارسی :

 

در جستجوی مرد 

                           وسعت شانه مبین

بازوانی به بلندای عقابی سرکش

                                  که بپیچد به تن یار

                                                             هوایش مردی است

عمق آوای صدا

                         مردی نیست

واژه ململ مهر است

                              که نجوا شده است

بازوانی به برومندی رستم

                                        زور است

مرد ! یعنی

                         که چه حساس و لطیف

                                                            سرانگشت محبت

                                                                                      به آن گونه بیمار نهی

موی روی قفس سینه 

                                ارث  میمونی دیروز من است

جستجو باید کرد

                         که چه دریا دل سرخی امروز

                                                               در نهان صدف

                                                                                  این سینه من پنهان است ؟

 

+نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۸۳/۱۱/۱٤ساعت٤:۱٠ ‎ب.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()
 

 

 

 

 

 

یک بوته آفتابگردان

کاکلی زرد و

                  قامتی سبز

                                  سینه  دریا ئی

تک و تنها وسط جالیز

در فلق

          گمشده ای را می جست

چشمک سرخ  فلق

                           خنده بر صورت پر ژاله دمید

سرخ نارنجی در آئینه نشست

و به تعداد مژک های غمین

                                        برق صد خاطره

                                                              در پهنه آبی

                                                                               به هوا اوج گرفت

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۳/۱۱/۱٢ساعت٩:۳٧ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()
 

 

 


کوچه های کودکی

 

من هنوز كوچه هاي كودكيم را گم نكرده ام
هنوز اميدهاي كوچك من
از طلوع صورتي صبح شروع مي شود
و با گل هاي كاغذي اوج مي گيرد.

هنوز شبها پيش از خواب شعر فروغ را مي خوانم
هنوزدلم هواي پرسه ي شبانه مي كند

 و با مثنوي راز و نيازميكند.

هنوز بي پرده به تماشاي رويا ميروم

 و جاي پرسه و رويا را نميدانم.
هنور ميايم سر خط و هي مي نويسم عشق

و تازه بعد ازاينهمه سال مي فهمم فقط چشمهاي ليلي را كشيده ام

 و مجنون را جا گذاشته ام.
هنوز بوي دلي را استشمام ميكنم

 كه در غربت آن بوي آشنا مي بينم.


هنوز ميدانم كه بايد بروم اما ايستاده ام!!
هنوز قطار خالي ميرود

 و من جامه دان را رها نكرده ام
هنوز در ميان اين دو واژه كه عشق مهمتر است يا تفاهم
؟

 مانده ام!

 و با خود به تفاهم نرسيده ام.

هنوز حواس من پيش پرنده ايست
كه بر بالاترين درخت خيابان
ايستاده است

و درخت را ادامه مي دهد
و من سرم را تا آخرين سلول
در باد رها مي كنم
باد موهايم را به آسمان ميبرد
و من بر تنهاترين درخت خيابان
پرنده ميشوم.

 

+نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸۳/۱۱/۱۱ساعت۱٠:۳۱ ‎ق.ظتوسط مسیح اله طالبیان | نظرات ()